Urodziny GIENI

[Martinka]

Tę, tę pomyłkę

[GIENIA]

Masz rację Martinko

[Martinka]

Sorki Gieniu za poprawkę, nie powinnam

[Latarnik]

Witaski

To jeszcze coś o pannach
Obrazek
Panna zauważa to, czego inni często nie widzą. Jest dokładna, odpowiedzialna i chce robić rzeczy dobrze. Problem zaczyna się wtedy, gdy potrzeba poprawiania wszystkiego sprawia, że zamiast żyć spokojnie, ciągle szuka kolejnej rzeczy do naprawy.
1. Za dużo analizuje
Panna potrafi rozłożyć jedną sytuację na dziesiątki scenariuszy. Im więcej myśli, tym trudniej jej podjąć decyzję. Jak tego nie powtarzać? Ustalić sobie granicę czasu na analizę, a potem wybrać najlepszą dostępną opcję zamiast czekać na idealną.
2. Jest dla siebie zbyt surowa
Błąd czy gorszy dzień potrafią uruchomić lawinę samokrytyki. Człowiek nie musi być perfekcyjny, żeby być wartościowy. Warto mówić do siebie tak, jak mówiłoby się do kogoś bliskiego.
3. Próbuje naprawiać innych
Panna często widzi, co można zrobić lepiej, dlatego daje rady nawet wtedy, gdy nikt o nie nie prosi. Zamiast poprawiać ludzi, lepiej zapytać: „Chcesz rady, czy tylko mam cię wysłuchać?”
4. Tłumi emocje
Zamiast powiedzieć, że coś boli, Panna analizuje zachowanie drugiej osoby i szuka logicznego wyjaśnienia. Emocji nie trzeba udowadniać. Trzeba je nazwać.

[Latarnik]

No to jeszcze coś o
Pannach
Masz czasem wrażenie, że przy Pannie wszystko może być „prawie dobrze”, ale zawsze znajdzie się jeden szczegół, który trzeba poprawić? Fryzura, plan, sposób pracy, relacja, decyzja… Panna naprawdę potrafi zauważyć to, czego inni w ogóle nie widzą.
Problem polega na tym, że jej umysł automatycznie szuka błędów.
Nie zawsze po to, żeby kogoś zranić. Panna bardzo często patrzy na świat przez pytanie: „Co można zrobić lepiej?”. Dla niej poprawianie oznacza rozwój.
To, co dla niej jest pomocą, dla innych może brzmieć jak ciągła krytyka.
„Tutaj mogłeś zrobić inaczej.”
„To jeszcze trzeba poprawić.”
„Ja bym zrobiła to lepiej.”
I nagle druga osoba zaczyna mieć wrażenie, że nic nie jest wystarczająco dobre.
Panna jest jednak równie surowa wobec siebie.
Często analizuje własne błędy znacznie mocniej niż cudze. Potrafi skończyć świetną pracę i zamiast cieszyć się efektem, przez pół dnia myśleć o jednym niedoskonałym szczególe.
Najważniejsze jest więc nauczenie się jednej rzeczy: nie wszystko trzeba naprawiać.
Czasami ktoś nie potrzebuje rozwiązania. Potrzebuje usłyszeć: „Rozumiem Cię”. Czasami coś jest wystarczająco dobre właśnie takie, jakie jest.
Panno, zanim skrytykujesz, zadaj sobie jedno pytanie:
„Czy ta uwaga naprawdę komuś pomoże, czy tylko uspokoi moją potrzebę poprawiania wszystkiego?”
Bo Twoja spostrzegawczość jest ogromnym talentem. Ale dopiero wtedy staje się siłą, kiedy wiesz, kiedy jej użyć… a kiedy po prostu odpuścić.
Panny — zgadzacie się, czy już znaleźliście trzy rzeczy do poprawienia w tym poście?