http://www.youtube.com/watch?v=X4W3pJ8n7ZA
Zapach lip
Regulamin forum
Proszę by każdy nowy wątek rozpoczynał się wierszem. Najlepiej by to był wiersz autora wątku, ewentualnie wiersz na temat sanatorium.
Uwaga! Jeśli wstawiacie czyjąś twórczość, pamiętajcie, że powinniście posiadać zgodę autora lub właściciela praw na publikację. To bardzo ważne.
Proszę też by nie tworzyć tu wątków, które bardziej pasują do działu "Na każdy temat". Niech ten dział będzie wyłącznie związany z twórczością sanatoryjnych poetów
Poza tym obowiązują wszystkie zasady z regulaminu ogólnego pisania postów na forum dostępnego tu viewtopic.php?t=10
Proszę by każdy nowy wątek rozpoczynał się wierszem. Najlepiej by to był wiersz autora wątku, ewentualnie wiersz na temat sanatorium.
Uwaga! Jeśli wstawiacie czyjąś twórczość, pamiętajcie, że powinniście posiadać zgodę autora lub właściciela praw na publikację. To bardzo ważne.
Proszę też by nie tworzyć tu wątków, które bardziej pasują do działu "Na każdy temat". Niech ten dział będzie wyłącznie związany z twórczością sanatoryjnych poetów
Poza tym obowiązują wszystkie zasady z regulaminu ogólnego pisania postów na forum dostępnego tu viewtopic.php?t=10
przecudna piosenka 
-
violet58
- Przyjaciel forum
- Posty: 3244
- Na forum od: 14 sty 2012 20:26
- Oddział NFZ: Łódzki
- Staż sanatoryjny: 15
- Podziękował: 1 raz
- Podziękowano: 12 razy
Re: Zapach lip
Wsłuchani w rytm przeżytej chwili,
nektarem myśli splatają słowa.
Myślą o chwilach gdy razem byli,
budzi się w nich miłości mowa.
Adrenalina sięga zenitu,
przepastne słowa, słowa miłości.
Potrzeba chwili naszego bytu ,
który rozmywa marazm wieczności.
Poczucie winy otchłań myślenia,
tęsknota za czymś czego brakuje.
Słowo niczyje puste marzenia,
smak obfitości który się czuje.
Ale żyjemy nadzieją słowa
i bezpowrotną myślą Edypa.
Czy zrozumiała ma drętwa mowa,
bo jeśli nie to będzie lipa.....
nektarem myśli splatają słowa.
Myślą o chwilach gdy razem byli,
budzi się w nich miłości mowa.
Adrenalina sięga zenitu,
przepastne słowa, słowa miłości.
Potrzeba chwili naszego bytu ,
który rozmywa marazm wieczności.
Poczucie winy otchłań myślenia,
tęsknota za czymś czego brakuje.
Słowo niczyje puste marzenia,
smak obfitości który się czuje.
Ale żyjemy nadzieją słowa
i bezpowrotną myślą Edypa.
Czy zrozumiała ma drętwa mowa,
bo jeśli nie to będzie lipa.....
