Międzynarodowy dzień osób niepełnosprawnych

[forumowicz]

Dzisiaj przypada ten dzień.Jak postrzegamy osoby niepełnosprawne w naszym otoczeniu? Jak na nie reagujemy? Czy reagujemy?
Co powinnismy wiedzieć o niepełnosprawności ,jej rodzajach i naszej pomocy?
Jak pomagać i kiedy ,by nie urazić a zrozumieć?

• Na początek trochę historii jak sie zaczęło .
  
  Historia
  Celem obchodów jest przybliżenie społeczeństwu problemów osób niepełnosprawnych, czyli tych u których występują ograniczenia w prawidłowym funkcjonowaniu spowodowane obniżeniem sprawności fizycznej lub psychicznej, albo nieprawidłowości w budowie i funkcjonowaniu organizmu, oraz pomoc we włączeniu tej grupy społecznej w społeczne życie. Obchody Dnia są również okazją do zwiększenia świadomości publicznej o korzyściach płynących z integracji osób niepełnosprawnych w każdym aspekcie życia politycznego, społecznego, gospodarczego i kulturalnego. Ważną tematyką obchodów są bariery architektoniczne.
  
  13 grudnia 2006 roku na 61 sesji Zgromadzenia Ogólnego została przyjęta Konwencja Praw Osób Niepełnosprawnych (rezolucja A/RES/61/106)[2]. W myśl jej zapisów osoby niepełnosprawne mają prawo do: wolności i bezpieczeństwa, swobody poruszania się (w tym równego z osobami pełnosprawnymi dostępu do przestrzeni i budynków użyteczności publicznej, transportu, informacji i komunikacji), ochrony zdrowia, edukacji, życia prywatnego i rodzinnego oraz udziału w życiu politycznym i kulturalnym[3].
  
  W latach 90. XX wieku 5 maja we Francji zapoczątkowano obchody Dnia Walki z Dyskryminacją Osób Niepełnosprawnych pod nazwą "Spotkanie z godnością" (fr. Randez-vous de la Dignite)[5].

[ obrazek zewnętrzny ]

[forumowicz]

Zapraszam do dyskusji

[Suzen]

Sadzę,że osobom niepełnosprawnym w obecnych warunkach żyję się lepiej niż np 20 lat temu.Wzrosła świadomość społeczna, inaczej patrzy się na nich,nie spycha się na margines życia społecznego.Są przedstawiciele osób w parlamencie,mediach,programach kulturalnych,rozrywkowych.Przykład Jaśka Meli-dla mnie chłopak z ogromną wiarą we własne siły,pełen optymizmu,chęci do życia "pełną parą" i ogromnym "apetytem na życie."
Oni pokazują jak żyć innym, również pełnosprawnym.
Znikają bariery architektoniczne,chociaż nie wszędzie.
Są szkoły dla dzieci z różnymi stopniami niepełnosprawności,ośrodki-warsztaty pracy dziennej dla dorosłych.Tam uczą się życia,rozwijania swoich zainteresowań.Również organizowane są wystawy ,gdzie pokazują swoje prace i są doceniani przez innych.
Dawniej tego nie było,zamknięci byli w czterech ścianach.Teraz mogą wyjść na "zewnątrz",do swoich środowisk społecznych.
Czy wszystko układa się dla nich pomyślnie .Sadzę ,że nie...Jest jeszcze potrzebnych wiele zmian,aby poprawił się ich los.
Niepełnosprawni...Znam osoby z mojego otoczenia.Mili ,radośni,sympatyczni pomimo dużych przeciwności losu.