Ta to ma szczęście !!!

[biedroneczka]

Ja też mam dzisiaj szczęście ...pierwszy spacer z Wnusią ....byłam taka dumna na tym spacerze....szłam sobie z wózeczkiem
......ach mówię Wam, jak za dawnych lat ze swoim synkiem

Tak baaaardzo Cię lubię i wiesz o tym , ale cholerka jeszcze nie wiesz jak Ci zazdroszczę takiego spacerku i mam nadzieję ,że szybko pomaszerujemy razem z TWOJĄ PIĘKNOŚCIĄ , ale bez ,,żadnych sąsiadów z okolicy "

Przyjeżdżaj ........pokombinujemy jak by tu "przekonać" Twoją Córcię .....a potem będziemy razem maszerować z naszymi serduszkami .....i wspominać nasze czary

[biedroneczka]

...żadnych sąsiadów ....ale ja mam takich wspaniałych sąsiadów

[margot]

Nie wątpię ale pewnie chcieliby nawigować pojazdem nr 1 na ulicach Łodzi , a ja tego nie chcę z prostego powodu - nie potrafią i o czym tu gadać

[biedroneczka]

...no w sumie racja jest ...ale Cię poprowadzę

[malgorzatas]

WIERSZ SZCZĘŚCIA

Żeby docenić wartość jednego roku, zapytaj studenta, który oblał końcowe egzaminy.

Żeby docenić wartość miesiąca, spytaj matkę, której dziecko przyszło na świat za wcześnie.

Żeby docenić wartość godziny, zapytaj zakochanych czekających na to, żeby się zobaczyć.

Żeby docenić wartość minuty, zapytaj kogoś, kto przegapił autobus lub samolot.

Żeby docenić wartość sekundy, zapytaj kogoś, kto przeżył wypadek.

Żeby docenić wartość setnej sekundy, zapytaj sportowca, który na olimpiadzie zdobył srebrny medal.

Czas na nikogo nie czeka. Łap każdy moment, który ci został, bo jest wartościowy. Dziel go ze szczególnym człowiekiem - będzie jeszcze więcej wart.

Pochodzenie tego wiersza nie jest znane, ale przynosi on każdemu szczęście. Wyślij do osób, którym życzysz szczęścia.

[margot]

...Szczęście polega na tym, aby mieć co robić, aby mieć Kogo kochać, aby mieć w co wierzyć...

[malgorzatas]

Dla wszystkich....na szczescie

[margot]

SZCZĘŚCIE.jpg

[malgorzatas]

[ obrazek zewnętrzny ]

[malgorzatas]

Szczęście nie jest przecież stanem wiecznym. Zresztą też i nie okresowym. Szczęście to po prostu taki skurcz serca, którego doznaje się czasami, kiedy człowieka przepełnia taka radość, że wprost trudno ją znieść. Znika równie szybko jak się pojawia. I nie ma go, dopóki nie nadejdzie znowu, by sprawić, że człowiek uzna życie za najwspanialszy dar.
— Margit Sandemo